Η ιστορία του μπαμπά Σταύρου!!!

Επιτέλους κατάφερα και έπεισα τον μπαμπά μας να γράψει κάτι για την Ειρήνη. Δυσκολευτήκε πάρα πολύ μιας και δεν είναι άνθρωπος που θα κάτσει να πει ή να γράψει τα αισθήματα του. Προτιμάει να τα δείχνει.

Πάντα τα πήγαινα πολύ καλά με τα παιδιά και γιαυτό τον λόγο ήθελα να κάνω πολλά. Όταν έμαθα ότι η Βάσω είναι έγκυος χοροπήδαγα από την χαρά μου.

Την πρώτη φορά που κάναμε υπέρηχο και ακούσαμε την καρδούλα του μωρού δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Από την αρχή της εγκυμοσύνης ήθελα να είμαι παρών κατά την διάρκεια του τοκετού κάτι το οποίο πραγματοποιήθηκε. Όταν γεννήθηκε η Ειρήνη έζησα την πιο συγκλονιστική εμπειρία και την πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου.

Η Ειρήνη μου ξυπνάει πολλά συναισθήματα. Δίπλα της ξαναγίνομαι παιδί. Παράλληλα όμως αισθάνομαι ότι έχω μεγάλη ευθύνη και προσπαθώ όσο γίνεται να της περάσω σωστά μηνύματα και να της δώσω αρχές. Ελπίζω να τα καταφέρω άλλωστε μαζί της μαθαίνω και εγώ καινούργια πράγματα.

Η πιο ωραία στιγμή της ημέρας είναι όταν ξαπλώνω και έρχεται δίπλα μου να με αγκαλιάσει, να με χαϊδέψει και να με φιλήσει. Είμαι πολύ περήφανος πατέρας και καμαρώνω που έχω κόρη την Ειρήνη!

Μου είναι πολύ δύσκολο να γράψω τα αισθήματα μου σαν πατέρας. Μια κόλα χαρτί δεν είναι αρκετή. Ο πιο ωραίος ρόλος στην ζωή ενός  άντρα είναι αυτός  του  χαζομπαμπά!!!